niedziela, 7 maja 2017

McGoris #51 - SpaceEngine - podróżuj po kosmosie gdzie chcesz i kiedy chcesz!

Space Engine to symulator 3D pozwalający na eksplorację kosmosu od Układu Słonecznego aż po inne układy gwiezdne, mgławice czy nawet odległe galaktyki.

źródło: spaceengine.org



1. Opis programu


Space Engine to symulator naszego Wszechświata, od obiektów Układu Słonecznego (tj. planety, asteroidy, komety), aż po inne układy gwiezdne, a nawet odległe galaktyki. Możemy przenieść się w każde miejsce jednym kliknięciem.
Oprogramowanie jest obecnie w fazie beta, to znaczy że nie jest w pełni stabilne i jest cały czas rozwijana. Po rozpakowaniu SpaceEngine zajmuje niecałe 2 GB. Symulator nie ma jakichś dużych wymagań co do sprzętu, więc można go odpalić nawet na 5 letnim komputerze.

Space Engine można ściągnąć za darmo z oficjalnej strony SPACEENGINE.ORG

Wymagania sprzętowe można znaleźć na ich stronie. Oto one:

Minimum:

Procesor: Dual-core 2 GHz
Pamięć RAM: 4 GB
Karta Graficzna: NVidia lub ATI - 1GB pamięci graficznej
System Operacyjny: Windows XP lub nowszy.

Zalecane:

Procesor: Quad-core 3 GHz
Pamięć RAM: 8 GB
Karta Graficzna: NVidia lub ATI - 2GB pamięci graficznej
System Operacyjny: Windows 7/8/8.1/10.

Na stronie jest też napisane, że zalecane jest mieć najnowsze sterowniki od karty graficznej. SpaceEngine jest dostępny również na systemy Linux oraz Maca.

Program jest cały czas rozwijany, można nawet wesprzeć projekt dorzucając kilka dolarów. Na ich stronie jak zjedziecie na dół macie opcję SUPPORT PROJECT.
W planach jest zrobienie pełno-fabularnej gry jednoosobowej, a nawet multiplayer, jeśli będą w stanie uzbierać wystarczającą ilość kasy.


2. Rozgrywka.

Po włączeniu aplikacji ukaże się nam główne menu:


Jeżeli chcemy przejść do symulatora od razu, klikamy "Planetarium". Jeżeli chcemy ustawić kilka rzeczy, np. rozdzielczość ekranu, tryb pełnoekranowy/okienkowy, anty-aliasing, filtrowanie anizotropowe itp. musimy przejść do zakładki Ustawienia.
W ustawieniach można zmieniać naprawdę dużo rzeczy, takie jak: automatyczna ekspozycja, długość/jasność zórz, linii dyfrakcyjnych, rozmycie gwiazd, wielkość, przejrzystość itp. Nie będę przedłużał opisując każdą opcję po kolei więc od razu przejdźmy do gry :)



2.1 Sterowanie.


Po pierwszym włączeniu wylosuje nas prawdopodobnie na jakiejś losowej planecie przy losowym układzie gwiezdnym. O ile dobrze pamiętam domyślnie jest jakaś planeta podobna do Ziemi o nazwie RS- coś tam coś tam. Po następnym uruchomieniu przeniesie nas tam, gdzie byliśmy ostatnio.

Sterujemy za pomocą strzałek. Za pomocą kliknięcia myszki i przesunięcia jej możemy przesuwać widok, a za pomocą klawiszy Q oraz E możemy się obracać. Na rolce bądź przyciskach + i - ustawiamy prędkość z jaką się poruszamy - od kilku m/s, aż po prędkości światła, AU/s (jednostki astronomiczne na sekundę), ly/s(lata świetlne na sekundę) czy nawet Gly/s.

Można także przenieść się natychmiast klikając na obiekt bądź wpisując w wyszukiwarce (na klawiszu F3 i dać opcję "Idź do").


2.2 Interfejs.


Na ekranie mamy aż 3 boczne menu. Jedno jest po lewej stronie, drugie na dole, a trzecie po prawej stronie. Żeby któreś się pojawiło musimy przeciągnąć kursor do krawędzi ekranu.



Za pomocą tego menu po lewej stronie, możemy zbadać właściwości fizyczne planet, układ planetarny (spis planet, ich księżyców i ich orbity), wyszukać pobliskie gwiazdy i posortować je np. na typ widmowy lub czy jest na nich życie.
Niżej mamy także spis i dziennik naszych podróży, dzięki któremu możemy przenieść się do planety, na której byliśmy kiedyś.

Menu na dole to ustawienia czasu (można zmieniać czas, prędkość upływu czasu oraz aktualną datę i godzinę), prędkości z jaką się poruszamy (można też za pomocą tych dwóch strzałek). Dalej są przyciski trybu podróży. Domyślnie mamy tryb swobodny, jednak można sobie ustawić tryb statku kosmicznego lub samolotu.
Po prawej stronie tego menu są 4 przyciski. 2 pierwsze przyciski przenoszą nas do obiektu (jak wciśniemy drugi przycisk, to nam ląduje na obiekcie).



Ostatnie dwa to od lewej: wyśrodkowanie obiektu, oraz drugi, bardzo ciekawy - ustawia nam układ odniesienia. Możemy sobie ustawić np. Słońce i krążyć wokół niego.

Można jeszcze regulować nasze pole widzenia za pomocą klawiszy page up i page down.

W menu po prawej stronie możemy ustawić czy będą widoczne dodatkowe efekty takie jak: chmury, atmosfera, woda, planety, etykiety planet czy zorze polarne.




2.2.3 Edycja planet

W SpaceEngine możemy edytować nazwę planety oraz jej właściwości fizyczne (np. wielkość planety, typ atmosfery, wysokość atmosfery, gęstość, ciśnienie, wysokość gór itp.) Jest ogrom tych opcji, niektórych lepiej nie ruszać bo mogą spowodować zawieszenie się gry (jeszcze jest to niedopracowane)



Można także zmieniać jasność galaktyk, ilość widocznych gwiazd (zasięg magnitudo) itp.


2.3 Obiekty jakie można zwiedzić.

Jak wspomniałem wcześniej można polecieć dosłownie wszędzie, od planet Układu Słonecznego aż po odległe galaktyki.

Możemy polecieć na każdą planetę Układu Słonecznego: na Merkurego, Wenus, Ziemię, Marsa, Jowisza, Saturna, Urana, Neptuna, a także na planety karłowate i inne asteroidy czy nawet komety.
Jeśli chodzi o planety Układu Słonecznego to one są dosyć ubogie - zdecydowanie lepiej wyglądają planety w innych układach gwiezdnych.

Planeta Saturn.

Na planetach są także dodatkowe zjawiska jak chmury, atmosfera, ekstyncja, oraz zorze polarne. Jak komuś nie odpowiadają te dodatki, to może je wyłączyć w menu po prawej stronie. Z naszego Układu Słonecznego możemy ujrzeć gwiazdozbiory takie jak w rzeczywistości (np. Orion, Wielka Niedźwiedzica, Lew czy Kasjopeja). Do każdej z tych gwiazd możemy oczywiście polecieć.

Gwiazdozbiór Oriona, Byka oraz Bliźniąt.
Na screenshocie widać Oriona z Wielką Mgławicą w Orionie oraz Pętlą Barnarda (tu troszkę przecukrzyli, bo w rzeczywistości tak jasna nie jest).
Jeśli polecimy w stronę gwiazdozbioru Oriona, skapniemy się, że gwiazdy nie są stacjonarnie ustawione, tylko są w różnych odległościach.

Jeśli przeniesiemy się np. na najbliższą gwiazdę - układ Alfa Centauri, to zobaczymy że nasze gwiazdozbiory się zniekształciły. Ale np. Orion pozostanie nienaruszony (gwiazdy są daleko).
Dużo przemieści się gwiazda Syriusz (z Ziemi jest to 8,6 roku świetlnego). Z Alfy Cen (stamtąd już jest to 9,2 roku świetlnego) będzie widoczny obok Betelgezy.

Widać też jak przemieściła się gwiazda Aldebaran z konstelacji Byka.
Możemy też znaleźć nasze Słońce, które widoczne jest jako średnio jasna gwiazda. Widoczna jest obok konstelacji Kasjopei.

Proxima Centauri - czerwony karzel i jakieś losowe planety.
Błękitna gwiazda Achernar - jest lekko jajowata, ze względu na jej dużą prędkość obrotu wokół własnej osi.
Nasza galaktyka.

Można także zwiedzać całą naszą galaktykę - od innych gwiazd, gromad gwiazd (otwarte, kuliste), aż po mgławice, czy nawet czarne dziury.

Centrum Drogi Mlecznej - supermasywna czarna dziura oraz dysk akrecyjny.
Ciekawe zjawisko można zaobserwować jak się nasz obraz zniekształca.

W symulatorze możemy odwiedzić także inne galaktyki. Możemy dolecieć do każdej galaktyki, gwiazd w niej zawartych oraz do planet, które wokół nich krążą.

Bliskie obiekty są takie jak w rzeczywistości. Jednak dalsze obiekty są już generowane losowo.
Przedstawię jeszcze kilka ciekawych screenów z tego zacnego symulatora.









Szkoda, że w tym symulatorze planety są całkowicie puste. Nie dodano jeszcze cywilizacji ani stworzeń żyjących na nich. Jest tylko tekstura roślinności na planetach, które są zapisane jako "ze śladami życia". Może dodadzą w następnych wersjach.

Ale mimo wszystko eksploracja kosmosu w tym symulatorze jest niesamowicie ciekawa i wciągająca.


2.4 Oprawa dźwiękowa.

W SpaceEngine mamy przecudowną ścieżkę dźwiękową. Niesamowicie wtapia się w podróż w otchłań Wszechświata. Jest to muzyka z typu "space ambient".



2.5 Podsumowanie


Space Engine to świetna zabawa zarówno dla kogoś, kto nie jest obeznany w astronomii i po prostu lubi kosmos jak i dla zaawansowanych użytkowników. Świetna oprawa dźwiękowa powoduje, że eksploracja kosmosu to istna przyjemność. Polecam wszystkim.


Jeśli wam się spodobało to udostępniajcie, lajkujcie, w komentarzach zadawajcie swoje pytania :)

Zapraszam także na mojego bloga, gdzie wrzucam swoje fotografie (krajobrazy itp.) - mcphotografia.blogspot.com

ZOBACZ TEŻ:

Najciekawsze układy wielokrotne gwiazd.



2 komentarze:

  1. Swego czasu spędzałam w tej grze po kilka godzin dziennie badając najodleglejsze rejony kosmosu, badając różne opcje np. jak wygląda droga mleczna z wnętrza czarnej dziury, jak ją opuścić bez opcji teleportacji, czy jak przyśpieszę czas to zobaczę ewolucję Słońca albo wybuch betelgezy xd. To ostatnie niestety się nie udało.
    Muszę jeszcze rozkminić jak latać statkami, bo jak jakiś tworzę to on ciągle w coś wpada, głównie w jakąś gwiazdę.
    Moim zdaniem jedna z najlepszych gier bez fabuły w jakie grałam.
    Pozdro.

    OdpowiedzUsuń
  2. Świetny symulator, znam go od bardzo dawna (często pojawia się w filmach Astrofazy na youtube). Bardzo dokładnie odwzorowany, pozwala poznać tajniki naszego Wszechświatu :)

    OdpowiedzUsuń